شهید محمد جواد رئیسی فرد ناغانی
آنان كه چراغ عشق افروخته اند – چون شمع به سوز دل خود سوخته اند – شوریدن و بر قامت شب زخم زدن – رسمی است كه از ستاره آموخته اند
کوچه پس کوچههای منطقه میانکوه، نوید خبری شاد و هیجانانگیز را در گوش نجوا میکرد که در انتهای کوچهای که راه به باغ بهشت دارد فرزندی آغاز حیات کرده که برای نبودش معلوم نیست چقدر باید مادر به انتظار بنشیند.
شهید محمدجواد رئیسی فرد ناغانی فرزند علیخان در بیست و پنجم اردیبهشت ماه سال ۱۳۴۴، در منطقه تپهای و زیبای میانکوه دیده به جهان گشود.
فرزند ششم در خانوادهای پرجمعیت، باصفا، مذهبی، متدین و از اقشار متوسط و زحمتکش جامعه آن روز پا به عرصه وجود نهاده بود. همین عوامل استواری و سختکوشی را در روحیه شهید تقویت کرده بود. وی دوران تحصیلی ابتدایی و راهنمایی را در شهر میانکوه گذراند و هنوز دانشآموز سوم راهنمایی بود که با سن و سال کم، چون اسفند بر آتش تاب ماندن در مدرسه را نداشت، چرا که شنیده بود هم سن و سالهای او در جبههها چه غوغایی برپا کردهاند، قیل و قال مدرسه را رها و در مدرسه عشق(بسیج) ثبت نام و پس از طی دورههای آموزش نظامی وارد جبهههای حق علیه باطل شد تا از عزّت و شرافت دین و مکتب خود دفاع نماید.
ایشان در شب ۶۱/۱۱/۱۸ در منطقه شیبمیسان در عملیات والفجرمقدماتی در حالی که مردانه و با رشادت رو به روی دشمن ایستاده، در حال پرتاب گلوله آرپیجی بود که بر اثر برخورد گلوله خمپاره دشمن بر زمین غلتید و روحش ملکوتی و جاودانه شد.
سالها پیکر مطهرش زینتبخش خاک تفتیده شیبمیسان بود تا اینکه در سال ۱۳۷۰ در آغوش شهر زادگاهش امیدیه قرار گرفت و در گلزار شهدای امیدیه به خاک سپرده شد. یادش گرامی و راهش مستدام باد.
وصیتنامه
بسم الله الرحمن الرحیم
باسلام و درود به امام امت و با درود به روان پاک شهیدان اسلام و با سلام به امت قهرمان ایران.
من محمد رئیسی که در سال ۱۳۴۴ متولد شدم، با خیلی از مشکلات برخورد کردم که من اگر بخواهم در اینجا برای شما شرح دهم خیلی وقت میگیرد. من در اینجا قطعهای از دعای کمیل را برای شما عزیزان مینویسم، اگرچه من خیلی کوچکتر از آن هستم که برای شما عزیزان چیزی بنویسم. وقتی ما به معنای این دعا توجه بکنیم باید بفهمیم که حضرت علی(ع) با آن همه دلیری و پاکی و راسخبودن در تمام کارهایش ببینید که با پروردگار خود چه راز و نیازهایی میگوید.
بسم الله الرحمن الرحیم
{ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِرَحْمَتِکَ الَّتِی وَسِعَتْ کُلَّ شَیْءٍوَ بِقُوَّتِکَ الَّتِی قَهَرْتَ بِهَا کُلَّ شَیْءٍ وَ خَضَعَ لَهَا کُلُّ شَیْءٍ وَ ذَلَّ لَهَا کُلُّ شَیْءٍوَ بِجَبَرُوتِکَ الَّتِی غَلَبْتَ بِهَا کُلَّ شَیْءٍوَ بِعِزَّتِکَ الَّتِی لاَ یَقُومُ لَهَا شَیْءٌوَ… } (فرازی از دعای کمیل)
به نام خداوند بخشنده مهربان
«خدایا از تو مسألت میکنم به آن رحمتی که هر موجودی را فرا گرفته و به آن نیرویی که هر موجودی را به آن مقهور گردانیدی و هر موجودی در برابرش فروتن گشته و هر چیزی که برایت زبون گردیده و برآن مقام جبروت و بزرگت که به آن بر هر موجودی چیره گشتی و به آن عزتت که هیچ موجودی در مقابلش نمیایستد..»
ما باید از امامانمان سر مشق بگیریم و بتوانیم انسانی با اراده و انسانی متکی به الله و بعد متکی به خود باشیم. من از تمام برادران و خواهران میخواهم که به این دعای کمیل اهمیت زیادی بدهند که همین دعاها و مناجاتها بودند که رزمندگان اسلام اینچنین به پیروزیهای شگفتانگیزی دست مییافتند و توصیه من به پدر و مادر خود این است که ناراحت نباشید که فرزندتان را در راه الله دادید، این فرزند شما نبود بلکه امانتی بود در اختیار شما که باید از این امانت خوب نگهداری میکردید و صحیح و سالم به اسلام تحویل میدادید و من خوشحالم که چنین پدر و مادرانی فرزندان ناقابل خود را به اسلام هدیه میدهند و شما همیشه به دنبال امام عزیزمان باشید که به یاری خداوند، او توانست ما را از زیر سلطه آمریکا برهاند و به ما اسلام واقعی را بفهماند، هر انسانی باید راه خود را انتخاب بکند و من این راه را خود انتخاب کردم و کسی در این راه من را مجبور نکرد. راهی که راه الله باشد انتخاب کردن نمیخواهد، چون راهی است که همیشه پشتیبان حقوق مستضعفان است و ما باید وظیفه خود را انجام بدهیم، راه امامان را دنبال بکنیم. این را بدانید که هیچگاه جنگ بین اسلام وکفر ساکت نمیماند، بلکه آنقدر اسلام با کفر میجنگد تا اسلام عزیز را به صاحب واقعیاش تحویل بدهیم.
والسلام
به امید پیروزی تمامی اسلام بر کفر
برادر کوچک شما محمد جواد رئیسی