
روز وصل دوستداران یاد باد – یاد باد آن روزگاران یاد باد – گر چه یاران ما رفتند از یاد من – از من ایشان را هزاران یاد باد
بوی مهر و مدرسه با آواز گریههای کودکی در خانواده مرادی در هم تنیده شد، که محبت را با مهر درهم آمیخت.
شهید عبدالحمید مرادی اول، فرزند محمد در ۱۳۴۶/۷/۱۳، در شهرستان بهبهان دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را تا سوم دبستان گذراند، سپس به دلایلی درس و مدرسه را رها کرده و با توجه به علاقه وی به کار آزاد، وارد کارگاه ندافی(لحافزنی) شد. پرورش در خانوادهای زحمتکش و مذهبی او را از همان دوران کودکی فردی مومن و متدین بارآورد. سختی کار و مبارزه با مشکلات روزگار، ایشان را فولادین ساخت. مهربانی از وجود ایشان سرشار و لبریز بود و همیشه به فکر کمک به دیگران بود.
شهید عبدالحمید در مساجد به یادگیری قرآن میپرداخت و اهل محل را نیز سفارش به نماز اول وقت و فراگیری قرآن می کرد؛ زیرا سعادت و بهروزی انسان را در انس و نزدیکی به قرآن میدانست.
در دوران مبارزات انقلاب اسلامی، در تظاهرات و اعتراضات علیه رژیم طاغوت ستم شاهی شرکت میکرد و پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، به همراه دیگر برادران جهادی جهت کمک به روستاهای محروم و یاری رساندن آنان در امر برداشت محصولات کشاورزی، خدمت رسان روستاییان بود.
با شروع جنگ تحمیلی، از طرف سپاه پاسداران بهبهان، به آبادان و جزیره مینو اعزام شد. ایشان در ادامه از طرف سپاه پاسداران آغاجاری و گردان انشراح وارد جبهه نبرد گردیده و در عملیات والفجر مقدماتی، منطقه شیبمیسان، در شب ۱۳۶۱/۱۱/۱۸ به همراه جمعی از دوستان و همرزمان دلاورش، به درجه رفیع شهادت نایل آمد و پیکر مطهرش در گلزار شهدای بهبهان به خاک سپرده شد. روحش شاد و یادش گرامی باد.