شهید کورش کیانپور
نیستی را برگزین ای دوست، اندر راه عشق – رنگ هستی هر که بر رخ دارد، آدم زاده نیست
این بار هم در فصل بهار در شهرستان سرسبز ایذه، یکی دیگر از یاران امام خمینی(ره) در گهواره، از صحرای ایذه رویش انقلابی پیدا کرد.
شهید کورش کیانپور فرزند طالب، در نوزدهم خرداد ماه،یک هزار و سیصد و چهل و یک، در شهر ایذه دیده به جهان گشود. فرزند پنجم خانواده که در خانوادهای پرجمعیت و متوسط پا به عرصهی جهان پر مشغله نهاد تا شور و نشاط خانواده باعث تقویت روحیه تعاون و گذشت و ایثار در شهید کورش شود. دوران تحصیلات خود را تا دوم متوسطه در شهرستان ایذه پشت سر گذاشت. تدین و مذهبی بودن خانواده باعث شد تا شهید کیانپور نیز فرزندی مذهبی و اخلاق گرا و متدین باشد.
با روشن شدن شعلههای نهضت امام خمینی(ره)، در راهپیماییها و تظاهرات علیه حکومت پهلوی شرکت فعالانه داشت. با پیروزی انقلاب اسلامی که جوانی برومند بود با نهاد های انقلابی، همچون بسیج و جهاد همکاری مینمود. پس از یک سال همکاری با جهاد سازندگی آغاجاری، با شروع جنگ تحمیلی، حضور در جبههها را واجب تر از کار در ادارهها دانست و به جبهه اعزام گردید.
شهادت برادرش در سال ۱۳۶۰ و غم از دست دادن برادر، باعث آن نشد که شهید کیانپور به جبهه نرود، بلکه مصممتر و با روحیهای مضاعف پا به میدان جنگ نهاد و همراه با گردان انشراح امیدیه شد. در تاریخ ۱۳۶۲/۶/۴ در پدافندی والفجر مقدماتی در منطقهی شیبمیسان، بر اثر اصابت ترکش گلولهی خمپاره به شهادت رسید و پیکر مطهرش در گلزار شهدای ایذه به خاک سپرده شد.
شهید کیانپور در قسمتی از وصیت نامه خویش میگوید: خدایا، خود میدانی که من با عشق به تو و راه امام حسین(ع) به جبهه پا نهادهام که با خون خود از اسلام، قرآن و راه امام دفاع کنم و این را برای خود یک وظیفهی الهی میدانم. خدایش با شهدای کربلا محشور نماید.