
راهیست راه عشق كه هیچش كناره نیست – آنجا جز آنكه جان بسپارند چاره نیست
ماه آخر فصل تابستان اولین روزهای شرجی را میگذراند که کوچههای پرشور و شوق خبر تولد فرزندی در خانوادهی جمشیدی را میدادند که موجبات دلگرمی پدر و مادر بود. شهید ابراهیم جمشیدی در تاریخ دوم شهریور ماه ۱۳۴۵ در شهر رامشیر به دنیا آمد. وی در خانوادهای متدین و مذهبی به دنیا آمد و همین عامل روح بلند پرواز ایشان را از همان کودکی عاشق اهلبیت علیه السلام نمود.
شهید دوران تحصیلات ابتدایی را در منطقهی محروم رامشیر که شغل اکثر مردم کشاورزی و یا کارگری بود، گذراند، هر چند پدر شهید ابراهیم در ادارهی بنادر در شهرستان ماهشهر کار میکرد. شروع جنگ تحمیلی و لزوم یاری رساندن به امام امت و نظام نوپای اسلامی باعث شد تا ایشان که سنش هنوز به ۱۷ سال نرسیده بود، با شور و شوق وصف ناشدنی به عنوان بسیجی وارد جبهههای نبرد با دشمن بعثی شود. ایشان برای عملیات والفجر مقدماتی در گردان انشراح حضور یافت زیرا در اوایل جنگ تحمیلی نیرو های رامشیر از طریق سپاه امیدیه به جبهه اعزام میشدند. شهید ابراهیم جمشیدی حین عملیات ولفجر مقدماتی در شبانگاه ۱۸ بهمن ۶۱ در درگیری با نیروهای دشمن پس از حماسهای جانانه، مجروح و اسیرگردید. سرانجام شهید ابراهیم جمشیدی در تاریخ ۶۲/۱/۲۳ و در حال اسارت شربت گوارای شهادت نوشید و به خیل همرزمان شهیدش پیوست. پیکر مطهرش را در عراق دفن نمودند. سالها بعد پیکر مطهر ایشان به ایران انتقال پیدا کرد و در میان بدرقهی با شکوه مردم در گلزار شهدای رامشیر به خاک سپرده شد. روانش شاد و یادش گرامی.