
یاد شهیدان در دلم – جان را پریشان میكند – مرغ دلم پرپر كنان – در سینه افغان میكند
روزهای اولیه ماه دوم پاییز که زوزههای سرمای بادهای پاییزی، سرخی بر چهره مردمان شهر مینشاند، گلبانگ حضور قدمهای کودکی در محله قدیمی تهران، سبزی و خنده بر چهره مردمان نشاند. شهید مجتبی احمد خانیها فرزند شکراله در چهارم آبان ماه ۱۳۳۹ در شهر تهران چشم به جهان گشود.
شهید مجتبی احمد خانیها در خانوده ای پرجمعیت، متدین، مذهبی و متوسط از نظر مالی رشد و پرورش یافت، همانند همهی نوجوانان و جوانان آن روزهای شهر تهران در تظاهرات و راهپیماییها علیه رژیم پهلوی حضوری فعال داشت و در تلاطم شهر، شب را به صبح میرساند تا اینکه صبح پیروزی دمید و شهید مجتبی به آرزوی دیرینهاش رسید.
شهید مجتبی احمدخانیها راهی خدمت مقدس سربازی در پایگاه پنجم شکاری امیدیه شد. در حین خدمت مقدس سربازی به صورت داوطلبانه از سوی بسیج شهرستان امیدیه-آغاجری به جبهههای نبرد با دشمن بعثی شتافت. سرانجام ایشان در عملیات والفجر مقدماتی حضور یافت و در تاریخ ۶۱/۱۱/۱۸ در منطقهی شیب میسان بعد از دلاوری و رشادت فراوان به اسارت نیروهای عراقی درآمد. در اردوگاه موصل در نتیجه جراحات و زخمهایی که بر اثر عدم رسیدگی به وضعیت ایشان در سلولهای انفرادی یافته بود، در تاریخ ۶۶/۳/۱۸ غریبانه و مظلومانه به فوز عظیم که هنر مردان خداست میرسد و پیکر ایشان در وادی البکا قبرستان موصل به خاک سپرده میشود.
از دوستانش نقل شده که در دوران اسارت از هر کوششی برای کمک و همیاری به دیگر دوستان اسیرش دریغ نداشت. پیکر پاک این شهید بزرگوار در تاریخ ۸۱/۳/۱۲ پس از سالها ناآرامی در خاک غریب به وطن بازگشت و در بهشت زهرا تهران در قطعهی شهدای خلبان نیروی هوایی آرام گرفت. روحش در بهشت برین غرق شادی باد.
برگزیده وصیت نامه
بسم الله الرحمن الرحیم
*شهادت به وحدانیت خدا و پیامبراسلام(ص) و ائمه اطهار(ع)
*دعوت از مردم به پیروی از امام خمینی به عنوان احیاگر اسلام ناب.
*دعوت از مردم برای اقرار به توحید و نیایش پروردگار بخصوص اقامه نماز.
*حلالیت طلبی برای قصور در حق برادران و خواهرانم و پدر و مادرم و مردم محل.
*استقامت در سختی های انقلاب و جنگ تحمیلی.