
كسی آهنگ رفتن می نوازد – سر هر كوی و برزن می نوازد – همه یاران من رفتند و اینك – برای رفتن من می نوازد
آغاز سال ۱۳۳۹ عید زیبا و خوش یمنی برای خانوادهی محسنی پور بود. همزمان با تحویل سال نو، نوزادی بر بهار لبخند زد که موجبات شور و شعف خانواده بود. نام اورا مسعود نهادند تا موجب سعادت خانواده شود.
شهید مسعود محسنی پور فرزند اسداله، در تاریخ ۱۳۳۹/۱/۱ در شهر زیبا و مذهبی رامشیر چشم بر روی جهان گشود. تا مردمان خونگرم و متدین رامشیر حضورش را با صفای دل پذیرا شوند.
خانوادهی مذهبی و متدین شهید محسنی به خصوص مادرش که علاقه خاصی به مادر ائمه حضرت زهرا(س) داشت، در دامن خود مردی را پرورش دادند و شکوفا ساختند که پاسداری از آیین و دین مقدس اسلام سرلوحهی زندگی او بود.
شهید محسنی تحصیلات ابتدایی تا سوم متوسطه را در رشته علوم انسانی با اخذ مدرک دیپلم در محل زادگاهش گذراند. دوران انقلاب و شروع نهضت امام خمینی(ره) او را همچون دیگر جوانان آن زمان مشتاق مبارزه بر علیه رژیم پهلوی ساخته بود که شرکت در راهپیماییها پخش نوارها و عکسها و اعلامیههای امام خمینی(ره) از جمله اقدامات این شهید عزیز بود.
عشق و علاقه به اقامهی نماز در اول وقت به خصوص نماز جماعت او را مردی متدین و صبور و بردبار ساخت و همین عشق و علاقه موجبات حضور او در بسیج مردمی برای حضوردر جبهه را فراهم ساخت.
ایشان در تاریخ ۶۱/۱۱/۱۸ در عملیات والفجر مقدماتی در منطقهی شیب میسان به همراه مردان دشمن ستیز دیگر در حالی که تیربارچی گردان بود از ناحیه سر مورد اصابت ترکش خمپارهی دشمن قرار گرفت و به درجه رفیع شهادت که هنر مردان خداست نایل آمد. پیکر مطهر ایشان سالها همچون نگینی در خاک های شیبمیسان قرار داشت. پیکر گلگون کفن شهید پس از تفحص و شناسایی با تشییع جنازه باشکوه در گلزار شهدای رامشیر به خاک سپرده شد. روحش شاد و یادش گرامی.