
كجایید ای شهیدان خدایی؟ – بلاجویان دشت كربلایی؟ – كجایید ای سبكروحان عاشق؟ – پرنده ٚتر ز مرغان هوایی
تولد فرزندی در میان عبور رودخانهای پر برکت از شهر رامشیر، میمنت و مبارکی را به اهالی خونگرم و دلهای با صفای مردم بخشید. شهید منصور شولیپور فرزند رجب در هشتم خرداد ماه ۱۳۴۲، در شهر رامشیر به دنیا آمد. تولد شهید شولیپور در سال ۱۳۴۲ نویدبخش اثبات فرمایشات امام خمینی(ره) بود که فرمود: «یاران من در گهوارهها هستند.»
آن روز هم منصور در گهواره، لالاییهای مادرش را با جان و دل گوش میداد و رؤیای بزرگ شدن را برای تاریخسازی در کتاب خاطرات تاریخ انقلاب، در سر میپروراند.
شهید دوران تحصیلات ابتدایی تا متوسطه را در شهر رامشیر پشت سر گذاشت. دانشآموز سوم متوسطه در رشتهی اقتصاد بود که صدای طبل جنگ نواخته شد و دشمن تا بن و دندان مسلح به خاک جمهوری اسلامی برای از بین بردن درخت نوپای انقلاب، حملهور شد. شور و شوق حضور در جبههها ایشان را ملتهب و ناآرام کرده بود که قبل از اعزام به جبههها موفق به اخذ دیپلم شد.
شهید شولیپور به عنوان نیروی بسیجی در عملیات والفجرمقدماتی به همراه شیرمردان گردان انشراح، مردانه جنگید و در تاریخ ۶۱/۱۱/۱۸ در منطقه شیبمیسان در حال درگیری با دشمن به درجهی رفیع شهادت نائل آمد.
سالها از شهادت شهید شولیپور میگذرد، اما پدر و مادر وخانواده، یعقوبوار در انتظار بویی از پیراهن یوسف به نظاره نشستهاند. پیکر مطهرش هنوز در خاکهای رملی شیبمیسان چون مروارید گرانبها آرمیده و مشهد زائران خاک شیبمیسان شده است. روانش شاد ویادش گرامی.