شهید ایرج دستیاری
آنچه در پی می آید گوشه ای از زندگی اولین شهید دفاع مقدس کارگر بسیجی شهید ایرج دستیاری می باشد که جانش را در راه پاسداری […]شهید عزیز الماسی
شهید عزیز الماسی درسال ۱۳۴۰ در خانواده ای متوسط و در امیدیه متولد شد. شنا و اسب سواری را نزد پدرش آموخت. هفت ساله بود که […]شهید اسماعیل دقایقی
اسماعیل دقایقی درسال ۱۳۳۳ در استان خوزستان و در شهر بهبهان در خانوادهای که به پاکدامنی و التزام به اصول و مبانی اسلام اشتهار داشت به […]شهید سید اسماعیل مصطفوی
ای دوست، دل سوخته ام را تو هدف گیر – مژگان تو و ابروی تو، تیر و کمانند وقتی شرارههای سرد و زرد پاییز بر زمین […]شهید منوچهر لکی
مست شو، دیوانه شو، از خویشتن بیگانه شو – آشنا با دوست، راهش غیر این بیگانه نیست روستای آسیاب خوشحال و سرمست از غنچهای که در […]شهید کورش کیانپور
نیستی را برگزین ای دوست، اندر راه عشق – رنگ هستی هر که بر رخ دارد، آدم زاده نیست این بار هم در فصل بهار در […]شهید فخرالدین راشدی
من سر نمی نهم، مگر اندر قدوم دوست – من جان نمی دهم، مگر اندر هوای دوست شهید فخرالدین راشدی در دهم بهمن ماه سال ۱۳۴۶ […]شهید محمدرضا چهارده چریکی
ما همه موج و تو دریای جمالی ای دوست – موج دریاست، عجب آنکه نباشد دریا فصل سرد زمستان، با طی روزهای آخر ماه خود، عقربههای […]شهید محمد بهروش نیا
کجایید ای شهیدان خدایی – بلاجویان دشت کربلایی – کجایید ای سبک روحان عاشق – پرنده تر ز مرغان هوایی شهرآذین، بند بهار و نوروز سال […]شهید سید غیب اله چامیان
گر کشی یا بنوازی، ای دوست – عاشقم، یار وفادار توام – هرکه بینیم خریدار تو است – من خریدار خریدار توام شهید سید غیباله چامیان […]شهید سید خدا خواست پاچیده
با که گویم غم دیوانگی خود، جز یار؟ – از که جویم ره میخانه، به غیر از دلدار؟ – سرّ عشق است که جز دوست نداند […]شهید خیراله بازدیده
سر به خاک سر کوی تو نهد جان، ای دوست – جان چه باشد که فدای رخ زیبا نشود در فصل رویش لالهها سرخ و سفید […]شهید سید محمدرضا یوسفی
بشارت ده بشارت ده به محبوسان جسمانی – که حشر آمد که حشر آمد شهیدان رفاتی را فروردین سال ۱۳۴۲، آسمان شهر چشم گشوده تا نظارگر […]شهید محمدرضا همراهی
مده از جنت و از حور و قصورم خبری – جز رخ دوست نظر سوی کسی نیست مرا شهریور ماه ۱۳۳۹ بعد از سالها انتظار و […]شهید عروجعلی ولیپور
ای شهیدان ، عشق مدیون شماست – هرچه ما داریم از خون شماست – ای شقایق ها و ای آلاله ها – دیدگانم دشت مفتون شماست […]شهید صادق (ایرج) نورالدین موسی
الهی لطفت از ما گم نگردد – نصیب ما غم و ماتم نگردد – بیا پا بر دلم آهسته بگذار – كه جز تو با كسی […]شهید محمد ناصرزاده
ای ساربان آهسته ران كه آرام جانم میرود – و آن دل كه با خود داشتم با دلستانم می رود – در رفتن جان از بدن […]شهید رمضان مؤمنی بید زرد
خوشا آنانكه با عزّت زگیتی – بساط خویش برچیدند و رفتند عید سال ۱۳۴۱ برای خانوادهی مؤمنی عیدانهای بهاری بر سر سفرهی محبت آنان نشاند. تولد […]سید نعمت اله موسوی
رفتی و رفتن تو آتش نهاد بر دل – از کاروان چه ماند جز آتشی به منزل شهید سید نعمتاله موسوی در یازدهم دی ماه سال […]شهید سید محمدرضا موسوی
یاران بار سفر بستند و رفتند تا بی نهایت – از جور فلك و بی سامانی او دارم شكایت امام خمینی(ره) فرموده بودند: که یاران من در گهوارهها […]شهید کریم (فرید) مشتطی
قرة العين من آن ميوه ی دل يادش باد – كه چه آسان بشد و كار مرا مشكل كرد روزهای بهاری و زیبای اردیبهشت ۴۳ از نیمه گذشته […]شهید عبدالحمید مرادی اول
روز وصل دوستداران یاد باد – یاد باد آن روزگاران یاد باد – گر چه یاران ما رفتند از یاد من – از من ایشان را […]شهید مسعود محسنی پور
كسی آهنگ رفتن می نوازد – سر هر كوی و برزن می نوازد – همه یاران من رفتند و اینك – برای رفتن من می نوازد آغاز سال ۱۳۳۹ […]شهید محمد کیانپور
هرگز نمیرد آنكه دلش زنده شد به عشق – ثبت است بر جریده ی عالم دوام ما شهید محمد کیانپور فرزند علی، در چهارم دی ماه ۱۳۴۵ […]شهید قاسم کمایی
حزین و خسته می خواند قناری در قفس آواز – مدام این سو و آن سو می پرد آرام – یقین اندیشه ی پرواز – در او […]شهید علی کریمی
ره دراز است مگویید كه منزل دیدیم – نیست، این نهنگ است كه ساحل دیدیم – هر كه با عذر و بهانه است خداحافظ او – […]شهید علی مراد کرمی ورنامخواستی
مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم – جرس فریاد می دارد كه بربندید محمل ها شب سرد چله، شبی که خاطرهاش برسر زبانها بود، […]شهید سعید قربانی
ما زبالاییم و بالا می رویم – ما زدریاییم و دریا میرویم – ما از آنجا و اینجا نیستیم – ما ز بی جاییم و بی […]شهید عبدالرضا قبلی
نماز شام غریبان چو گریه آغازم – به مویه های غریبانه قصّه پردازم – به یاد یارو دیار آنچنان بگریم زار – كه از جهان ره […]شهید اسکندر قاسمی
گل اشكم شبی وا می شد ای كاش – همه دردم دوا می شد ای كاش – به هر كس قسمتی دادی خدایا! – شهادت قسمت ما می شد […]شهید حسین فولادی وندا
یاران چو غریبانه رفتند از خانه – هم سوخته شمع ما هم سوخته پروانه – ای وای كه یارانم، گلهای بهارانم – رفتند از این خانه، […]شهید امان اله فولادی وندا
دو چشمم كاسه ی خون است ای دوست – روانم رود كارون است ای دوست – بدان آرام جان و مدفن من – شهیدستان مجنون است […]شهید اسداله فردائی نژاد
فاش می گویم و از گفته ی خود دلشادم – بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم – طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق – كه […]شهید محمدرضا فارسیمدان
من آن ستاره ی شب سوز بی سرآغازم – كه در مدار زمین نیست جای پروازم – مرا به كشتی خون برنشانده جنون – كه در كناره ی خورشیدسنگر […]شهید غلامحسین عطائی
هر نفس آواز عشق میرسد از چپ و راست – ما به فلك میرویم عزم تماشا كه راست؟ – ما به فلك بودهایم، یار ملك بودهایم […]شهید امین اله طهماسبی
رفتند از آن دشتهای تشنگی اما – رد عبور لاله ها در چشم ما مانده است – یاران عاشق تا خدا رفتند و ما ماندیم – راه […]شهید نوراله طواف
آن فرو ریخته گلهای پریشان در باد – كز می جام شهادت همه مدهوشانند – نامشان زمزمه ی نیمه شبۣ مستان باد – تا نگویند كه از یاد […]شهید سید مهدی (معزالدین) طباطبایی
سر بر خط عاشقی نهادیم – در محنت و رنج اوفتادیم – تن را به بلا و غم سپردیم – دل را به امید عشق دادیم […]شهید اسداله طاهری
ای روشنای خانه امید، ای شهید – ای معنی حماسه جاوید، ای شهید – چشم ستارگان فلک از تو روشن است – ای برتر از سراچه […]شهید کورش شیربابادی
ره مبندید كه ما كهنه سواریم ای قوم – سر برگشت نداریم، نداریم ای قوم – حلق بر نیزه اگر دوخته شد باكی نیست – خیمه […]شهید منصور شولی پور
كجایید ای شهیدان خدایی؟ – بلاجویان دشت كربلایی؟ – كجایید ای سبكروحان عاشق؟ – پرنده ٚتر ز مرغان هوایی تولد فرزندی در میان عبور رودخانهای پر برکت […]شهید حبیب اله شوریده
با صبا در چمن لاله سحر می گفتیم – كه شهیدان كه اند این همه خونین كفنان در تابستان گرم وشرجی شهر و شط، با لهجهی شیرین، مردمی خونگرم […]شهید حسن شکرپور
من اینجا سرد سردم ، ای دل ای دل – جدا از اهل دردم ای دل ای دل – من و رفتن بسوی روشنایی – دعا […]شهید سیف اله سیفی
خوشا آنان كه جانان میشناسند – طریق عشق و ایمان میشناسند – بسی گفتیم و گفتند از شهیدان – شهیدان را شهیدان میشناسند سال ۱۳۳۲ داشت […]شهید غلامحسین سرمکس
آغوش سحر تشنه دیدار شماست – مهتاب خجل زنور رخسار شماست – خورشید كه در اوج فلك خانهی اوست – همسایه ی دیوار به دیوار شماست شهید […]شهید مجید ریاضی
میرفت به فوج عاشقان پیوندد – چون موج به بحر بیكران پیوندد – گفتم: به كجا؟ به خنده گفتا: تاوصل – آنجا كه زمین به آسمان […]شهید محمد جواد رئیسی فرد ناغانی
آنان كه چراغ عشق افروخته اند – چون شمع به سوز دل خود سوخته اند – شوریدن و بر قامت شب زخم زدن – رسمی است كه از ستاره آموخته اند کوچه […]شهید محمد علی رفیعی نژاد
درعشق نمی توان زبان بازی كرد – می باید ایستاد جانبازی كرد – از خون شهید شرمتان باد، مگر – با حرمت لاله می توان بازی كرد خرداد ماه ۱۳۳۵ […]شهید محمود رفیعی
در سینهام دوباره غمی جان گرفته است – امشب دلم به یاد شهیدان گرفته است – تا لحظهای پیش دلم گور سرد بود – اینک به […]شهید محمد رجبی
بیا ای دل از اینجا پر بگیرم – ره کاشانهی دیگر بگیریم – بیا گم کردهی دیرین خود را – سراغ از لالهی پرپر بگیریم شهید […]شهید اژدری دلاوری
به روز مرگ چو تابوب من روان باشد – گمان مبر که مرا درد این جهان باشد – برای من مگری و مگو دریغ است دریغ […]شهید غریبعلی دژمند
بیا تا عاشقی را پاس داریم – سر قبر شهیدان گل بكاریم – تمام دشت یك سر لاله زار است – گل نرگس ! تو را […]شهید عبدالسعید دبیر فدعمی
آشفته كن ای غم، دل طوفانی ما را – انكار كن، ای كفر مسلمانی ما را – شوریده سران صف عشقیم، مگر تیغ – مرهم بنهد […]شهید عبدالرحمن حیدری
مرا در خاك مسپارید – مرا در یاد بسپارید – مرا بر موج دستان هزاران مرد بسپارید – مرا در آسمان بر بال حزب الله بگردانید […]شهید غلامرضا حسینی
در انشراح سینه ام ، سوگند فجر خورده ای – در ظلمت شب های درد ، سوکند فجر گفته ای – ماقبل عسر بی خودی ، […]شهید علی نظر حاجیوند
حرف دل عاشق خردمند زدند – بر لاله زخون خویش پیوٜند زدند – این شاد دلان سرخوش از باده وصل – بر چهره مرگ نیز لبخند زدند […]شهید علی پناه حاجب
برای آنكه یابم این سعادت – شب و روزم شده ذكر و عبادت – دلم می خواهد از لطف خداوند – بنوشم شربت سرخ شهادت شهید […]شهید سلیمان چهرازی
دسته گلها دسته دسته می روند از یادها – گریه كن ای آسمان، در مرگ طوفان زادها – سخت گمنامید، اما ای شقایق سیرتان – كیسه […]شهید ابراهیم جمشیدی
راهیست راه عشق كه هیچش كناره نیست – آنجا جز آنكه جان بسپارند چاره نیست ماه آخر فصل تابستان اولین روزهای شرجی را میگذراند که کوچههای […]شهید محمد رشید جعفری
بمیرید، بمیرید، در این عشق بمیرید – در این عشق چو مردید، همه روح پذیرید – بمیرید، بمیرید، و زین مرگ مترسید – کز این خاک […]شهید بهرام تراب پور
شب تاریك و بیم موج و گردابی چنین هایل – كجا دانند حال ما سبكباران ساحلها شهید بهرام تراب پور فرزند ابوتراب در هفتم بهمن ماه، […]شهید علی اکبر بهرام پور
دلم تنگ است ماتم دارم امشب – دلی سرشار از غم دارم امشب – غم آمد، غصّه آمد، ماتم آمد – خدا را زین میان كم […]شهید اکبر براتی
ای برادر ، جای تو خالی – در میان مهفل ما شد – در خلوت شب ، خاطرهی تو – اندوه غم قصهی ما شد – […]شهید قاسم باقریان
سبكبالان خرامیدند و رفتند – مرا بی چاره نامیدند و رفتند – رها كردند كه در زندان بمانم – رها كردند كه سرگردان بمانم در سال ۱۳۴۱ […]شهید ملک علی بابایی پور
عمری به اسارت تو بودم ای مرگ! – لرزان ز اشارت تو بودم ای مرگ! – امروز خوش آمدی، صفا آوردی – مشتاق زیارت تو بودم […]شهید مهران افضلی
در ره منزل لیلی كه خطرهاست در آن – شرط اول قدم آن است كه مجنون باشی مهرآگین ماه مهر به شکرانهی دعای مادر و پدر، […]شهید ابوالحسن احمدی
چو ما به رهگذر عشق خاكساری نیست – در انتظار خط چشم انتظاری نیست – چنان سبكدلوعاشق نشستهام برموج – كه جز حریم شهادت مرا كناری […]شهید مجتبی احمد خانیها
یاد شهیدان در دلم – جان را پریشان میكند – مرغ دلم پرپر كنان – در سینه افغان میكند روزهای اولیه ماه دوم پاییز که زوزههای […]شهید احمد آقاجری
موجیم و وصل ما، از خود بریدن است – ساحل بهانه ای است، رفتن رسیدن است – ما هیچ نیستیم جز سایه ای ز خویش – آیین […]شهيد حميد رضا نريميسایی
ما زبالاییم و بالا می رویم – ما زدریاییم و دریا میرویم – ما از آنجا و اینجا نیستیم – ما ز بی جاییم و بی […]شهيد رشيد لركی
نماز شام غریبان چو گریه آغازم – به مویه های غریبانه قصّه پردازم – به یاد یارو دیار آنچنان بگریم زار – كه از جهان ره […]شهيد بهمن اسكندری
یاران چو غریبانه رفتند از خانه – هم سوخته شمع ما هم سوخته پروانه – ای وای كه یارانم، گلهای بهارانم – رفتند از این خانه، […]شهيد حيدر درويشی
دو چشمم كاسه ی خون است ای دوست – روانم رود كارون است ای دوست – بدان آرام جان و مدفن من – شهیدستان مجنون است ای […]شهيد اسكندر آقاجری
پیكر اسكندر آمد تكه تكه استخوان – از ازل اینگونه بوده، سرنوشت عاشقان – بزمگاه فاو شد منزلگه خونین او – تا كه چون ظهراب ره پوید […]شهيد علی حميدی
فاش می گویم و از گفته ی خود دلشادم – بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم – طایر گلشن قدسم چه دهم شرح فراق – كه […]شهيد غلامرضا سلحشوری
گل اشكم شبی وا می شد ای كاش – همه دردم دوا می شد ای كاش – به هر كس قسمتی دادی خدایا! – شهادت قسمت ما می شد […]شهید علی پناهیان
من آن ستاره ی شب سوز بی سرآغازم – كه در مدار زمین نیست جای پروازم – مرا به كشتی خون برنشانده جنون – كه در كناره ی خورشیدسنگر […]شهيد خدامراد باورصاد شهري پور
هر نفس آواز عشق می رسد از چپ و راست – ما به فلك می رویم عزم تماشا كه راست؟ – ما به فلك بوده ایم، یار ملك بوده ایم […]شهید مهراب داوودی
رفتند از آن دشتهای تشنگی اما – رد عبور لاله ها در چشم ما مانده است – یاران عاشق تا خدا رفتند و ما ماندی – راه […]شهید علی باورصاد شهری پور
آن فرو ریخته گلهای پریشان در باد – كز می جام شهادت همه مدهوشانند – نامشان زمزمه ی نیمه شب مستان باد – تا نگویند كه از یاد […]شهید عبد القادر شریفات
سر بر خط عاشقی نهادیم – در محنت و رنج اوفتادیم – تن را به بلا و غم سپردیم – دل را به امید عشق دادیم […]شهيد حميد علينقی
همان روزی كه او رفت و سفر كرد – و از جانش برای دین گذر كرد – نشان از بی نشانی ها گرفت – و خودش را […]شهيد ظهراب آقاجری
كربلای فاو آن هنگامه ی والفجر هشت – پیكرخونین ظهراب وسكوت سرخ دشت – ظهراب و آن داغی كه بر سینه نهاد – صد بوسه بر آن پیكر […]شهید محمد همتیان
ره مبندید كه ما كهنه سواریم ای قوم – سر برگشت نداریم، نداریم ای قوم – حلق بر نیزه اگر دوخته شد باكی نیست – خیمه […]شهيد سيد سعيد طباطبايی
كجایید ای شهیدان خدایی؟ – بلاجویان دشت كربلایی؟ – كجایید ای سبكروحان عاشق؟ – پرنده تر ز مرغان هوایی شهيد سيد سعيد طباطبايي در پنجم اسفندماه سال […]شهید محمد (محمود) شریفی
با صبا در چمن لاله سحر می گفتیم – كه شهیدان كه اند این همه خونین كفنان لبخند مهربان و معصومانه اش از سرّ ضمیرش خبر می داد او در علی آباد به […]سردار شهيد اسلام عبدالرضـا معصومى
موجیم و وصل ما، از خود بریدن است – ساحل بهانه ای است، رفتن رسیدن است – ما هیچ نیستیم جز سایه ای ز خویش – آیین […]شهيد دادالله شبان لركی
یاد شهیدان در دلم – جان را پریشان می كند – مرغ دلم پرپر كنان – در سینه افغان می كند شهيد داد الله شبان لركي در سال ۱۳۴۴ […]شهید علیرضا شالویی
چو ما به رهگذر عشق خاكساری نیست – در انتظار خط چشم انتظاری نیست – چنان سبك دل و عاشق نشسته ام بر موج – كه جز حریم شهادت مرا كناری […]شهید علی عساکره
در ره منزل لیلی كه خطرهاست در آن – شرط اول قدم آن است كه مجنون باشی شهید علی عساکره در سال ۱۳۴۶ در آبادان به […]شهید امان الله ذوالفقاری
عمری به اسارت تو بودم ای مرگ! – لرزان ز اشارت تو بودم ای مرگ! – امروز خوش آمدی، صفا آوردی – مشتاق زیارت تو بودم […]شهيد حسين سروری باغملكی
سبكبالان خرامیدند و رفتند – مرا بی چاره نامیدند و رفتند – رها كردند كه در زندان بمانم – رها كردند كه سرگردان بمانم همچو نامش عاشق […]شهيد ابراهيم آلبوغبيش
دلم تنگ است ماتم دارم امشب – دلی سرشار از غم دارم امشب – غم آمد، غصّه آمد، ماتم آمد – خدا را زین میان كم […]شهید عبدالله آقاجری
شب تاریك و بیم موج و گردابی چنین هایل – كجا دانند حال ما سبكباران ساحلها آسمانی بود و از ابتدا هرکس که او را می دید […]شهيد مسعود ناصرزاده
می برم منزل به منزل چوب دار خویش را – تا كجا پایان برم آغاز كار خویش را – در طریق عاشقی مردن نخستین منزل است […]شهید بایرام حسین پور
راهیست راه عشق كه هیچش كناره نیست – آنجا جز آنكه جان بسپارند چاره نیست شهید بایرام حسین پور در اوّل فروردين سال ۱۳۳۶ در خانواده ای […]شهید غلامعباس فدعمی
چو شیری عازم كوی خطر شد – و موج تیر دشمن را سپر شد – به سال شصت و یك والفجر، میسان – غلامعباس مفقودالاثر شد […]شهيد حسن نريميسائی
دسته گل ها دسته دسته می روند از یادها – گریه كن ای آسمان، در مرگ طوفان زاد ها – سخت گمنامید، اما ای شقایق سیرتان – كیسه […]شهيد منوچهر شيرعلی
برای آنكه یابم این سعادت – شب و روزم شده ذكر و عبادت – دلم می خواهد از لطف خداوند – بنوشم شربت سرخ شهادت او […]شهيد جاسم حمودی
حرف دل عاشق خردمند زدند – بر لاله زخون خویش پیوند زدند – این شاد دلان سرخوش از باده وصل – بر چهره مرگ نیز لبخند زدند […]شهيد علی ( عباس) بابادی
نبود و بود وجودم غبار كوی علی است – مباد بر سر هر رهگذر بنشینم – به شوق نام علی باشد و به عشق علی – […]شهید فریدون لرکی
مرا در خاك مسپارید – مرا در یاد بسپارید – مرا بر موج دستان هزاران مرد بسپارید – مرا در آسمان بر بال حزب الله بگردانید […]شهيد رشيد حويش (عبادی مقدم)
آشفته كن ای غم، دل طوفانی ما را – انكار كن، ای كفر مسلمانی ما را – شوریده سران صف عشقیم، مگر تیغ – مرهم بنهد […]شهيد شاهرخ (شهرام) كمايی
بیا تا عاشقی را پاس داریم – سر قبر شهیدان گل بكاریم – تمام دشت یك سر لاله زار است – گل نرگس! تو را چشم […]شهيد عبدالرضا غبيشاوی
درعشق نمی توان زبان بازی كرد – می باید ایستاد جانبازی كرد – از خون شهید شرمتان باد، مگر – با حرمت لاله می توان بازی كرد شهيد عبدالرضا غبيشاوي […]شهید جمعه (شاپور) خداداد زاده
آنان كه چراغ عشق افروخته اند – چون شمع به سوز دل خود سوخته اند – شوریدن و بر قامت شب زخم زدن – رسمی است كه از ستاره آموخته اند با […]شهيد امين لركی
می رفت به فوج عاشقان پیوندد – چون موج به بحر بی كران پیوندد – گفتم: به كجا؟ به خنده گفتا: تا وصل – آنجا كه زمین به […]شهيد لهراسب آقاجری
ای برادر، جای تو خالی – در میان محفۣل ما شد – در خلوت شب، خاطره ی تو – اندوه و غم قصّه ی ما شد – زندگیت […]شهيد اسكندر عبدی پور
مهتاب خجل زنور رخسار شماست – خورشید كه در اوج فلك خانهی اوست – همسایه ی دیوار به دیوار شماست شهيد اسكندر عبدي پور در ۱۵ مرداد ماه […]شهيد قاسم اتابك
خوشا آنان كه جانان می شناسند – طریق عشق و ایمان می شناسند – بسی گفتیم و گفتند از شهیدان – شهیدان را شهیدان می شناسند شهيد قاسم اتابك […]شهید صمدالله آقاجری
خداوندا به ارواح گل یاس – به جان دست های پاك عباس – بكن محشور باهم، آخرالامر – صمدالله را همراه الیاس اين يادنامه قبل از […]شهید الياس آقاجری
خداوندا به ارواح گل یاس – به جان دست های پاك عباس – بكن محشور باهم، آخرالامر – صمدالله را همراه الیاس اين يادنامه قبل از […]جاويدالاثر سيروس كمايی
من اینجا سرد سردم ، ای دل، ای دل – جدا از اهل دردم، ای دل، ای دل – من و رفتن بسوی روشنایی – دعا […]جاويدالاثر علی يار همتيان لركی
عشق است بر آسمان پریدن – صد پرده به هرنفس دویدن – اول نفس از نفس گسستن – اول قدم از قدم بریدن جاويدالاثر علي يار همتيان […]


















































































































